Zoeken
  • Nienke van Wanroij

"Magische" woorden

Woorden kunnen van grote betekenis zijn, ook en misschien vooral, wanneer ze niet gezegd worden. En die betekenis kan ook iedere keer weer anders zijn. Woorden kunnen de situatie net wat verlichten, voor jezelf of voor een ander. Dit was ook een poos geleden het geval. Onze jongste dochter moest op mij wachten en stond zelf al klaar om te vertrekken. Ze had hier heel chagrijnig van kunnen worden, maar dat deed ze niet. Ze zei: “Mama, twee woorden, negen letters”. Het had voor haar niet helemaal het gewenste effect, want ik moest eerst nadenken, toen om uitleg vragen (duurt lang), vervolgens lachen en daarna door met waar ik mee bezig was. Maar ze had het wachten voor zichzelf wel leuker gemaakt door mijn aandacht te krijgen.



Gisteren kreeg ik haar uit haar boze bui door mijn woordkeuze. Ze was heel boos omdat ze van mij de badkamerdeur niet dicht mocht doen. Ik heb haar eerst even laten bozen, maar wilde nog wel even met haar in gesprek. Toen ze uit de badkamer kwam vertelde ik haar dat ik met haar wilde praten, maar ik vroeg ook aan haar waar ze dat wilde doen. Deze vraag had ze niet verwacht, maar de keuze was snel gemaakt, ze wilde naar haar slaapkamer. En eigenlijk viel er toen al niets meer te bespreken. Ze was uit haar boze bui en begreep toen ook waarom ik de badkamerdeur open wilde hebben.

Ik werk sinds 4 weken als tijdelijke lerarenondersteuner op een basisschool. Ook hier kom ik magische woorden tegen, maar dan op een negatieve manier. Hoe vaak ik in deze 4 weken al niet heb gehoord: “ik kan me gewoon niet concentreren”, en dat terwijl ze daarvoor keihard en geconcentreerd aan het werk zijn geweest. Wanneer ik deze kinderen er op aanspreek zijn ze vaak verbaasd. Maar het is zo gemakkelijk om het te zeggen, want dan voelt het alsof je ook geen poging hoeft te doen om je daadwerkelijk te concentreren.


Het woord dat ik regelmatig mis, bij moeilijke opdrachten is het woord nog. Wanneer een kind tegen mij zegt, ik kan dat niet, terwijl hij of zij achterover gaat leunen, laat ik dit niet zo maar gaan. Ik leg meteen het verschil uit tussen de zinnen “ik kan dit niet” en “ik kan dit nog niet”. Vaak is dit voor kinderen een eyeopener en ook een moment om aan het werk te gaan.


Ook in het opvoeden is het woordje nog heel belangrijk. Vaak hoor ik ouders zeggen, en ik maak me daar zelf af en toe ook schuldig aan: “mijn kind luister niet”. Dat betekent dan eigenlijk dat jij als ouder achterover wilt leunen en er dus niets meer aan wilt doen. Wanneer je de zin wijzigt in: “mijn kind luistert nog niet”, dan weet je dat er werk aan de winkel is voor jou als ouder. Wat zou je aan je manier van communiceren kunnen veranderen waardoor je kind ineens wel naar je gaat luisteren? Bij het leren "magisch" communiceren wil ik jou en je kind graag helpen.


25 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven